الذين آمنوا و عملوا الصالحات طوبي لهم و حسن مآب

پرنده رفتني است...............

چشمانش را نگاه کنيد . پر از حکايت غربت است.

در نگاهش پرتوي ازنور است که عاشقانه به آن مي نگرد و مستانه خيره اش شده . بالش زخمي نيست . نه !

تمامي نگاهش نگران امانتي است که بر بالش گذارده اند.

او زميني نبود که ماندني باشد. اصلا آمده بود که برود و رفت . همه چيز را رها کرد و رفت.

اما من و تو را به دامي که گرفتار آن بود گرفتار کرد تا پس از او حکايت هاي پر سوز سينه سوخته اش را حکايتگر باشيم.

يادمان نرفته است ناله هايش را با خدايش که چه زيبا او را عبد بود.

حسن جان!

به يادت و در راهت مي مانيم . تنها نگاهت را از ما بر نتاب و سلام مان را به مولايت برسان.